Unia
według Nicei
Rada państw Unii. Od 1 listopada 2005 r. do decyzji potrzeba
potrójnej większości: 72,3 proc. głosów oddanych przez połowę (czasem
dwie trzecie) państw, które mają razem 62 proc. ludności. Niemcy, Francja,
Wielka Brytania i Włochy mają po 29 głosów (zamiast dziesięciu), Polska
i Hiszpania - 27 (zamiast ośmiu), itd. Nowa większość kwalifikowana to
232 głosy na 321, a mniejszość blokująca - 90 głosów.
Komisja Europejska. Każdy kraj UE ma jednego komisarza
(dotąd największa piątka miała ich po dwóch).
Parlament Europejski. Liczy 732 eurodeputowanych wybieranych
w głosowaniu bezpośrednim. Najliczniejszą grupę posłów mają Niemcy - 99,
a najmniejszą Malta - 5. Polska ma 54 eurodeputowanych.
Unia według konstytucji
Rada państw Unii. Od 1 listopada 2009 r. decyzje mają
być podejmowane podwójną większością: 55 proc. państw (czyli 15 na 27
członków, po przyjęciu w 2007 r. Bułgarii i Rumunii) reprezentujących
65 proc. ludności UE. Polska wywalczyła tzw. mechanizm bezpieczeństwa
- do 2014 r., jeśli padnie jakaś kontrowersyjna propozycja, to grupa państw,
które nie mogą jej zablokować (musi ich być co najmniej dziewięć albo
cztery, jeśli mają co najmniej 26,25 proc. ludności UE), będzie mogła
zażądać dalszych negocjacji (do pół roku), a ich obiekcje muszą być brane
pod uwagę. W kluczowych sprawach większość państw to 72 proc. państw (czyli
20). Radzie Unii przewodniczyć będzie "prezydent" wybierany
na dwa i pół roku.
Komisja Europejska. Co najmniej do 2014 r. każdy kraj
nadal będzie miał swego komisarza. Potem ich liczba ma być ograniczona
do dwóch trzecich liczby państw. W Komisji jako wiceprzewodniczący zasiądzie
"minister" spraw zagranicznych Unii.
Parlament Europejski. Zwiększy uprawnienia, zwłaszcza
w sprawach budżetowych. Nawet jeśli Unia dalej się będzie rozszerzać,
liczba eurodeputowanych nie może przekroczyć 750. Przy nowym podziale
miejsc największy kraj nie może mieć więcej niż 96 posłów (Niemcy stracą
trzech), a najmniejszy sześć (Malta zyska jednego).
wstecz
|