Eurokonstytucja

Powstanie traktatu, który był określany mianem eurokonstytucji to burzliwy okres w historii Unii Europejskiej. Wiele przepisów, jakie znajdowały się we wspomnianej konstytucji, były oprotestowane zarówno w starych, jak i nowych krajach tworzących Unię Europejską.
Największe wątpliwości budził sposób przeliczania głosów, jakie posiadałyby poszczególne państwa w UE. Dodatkowo wiele członków nie zgadzało się z zapisami dotyczącymi sił szybkiego reagowania oraz polityce społecznej czy podatkowej. Bardzo wiele wątpliwości pojawiło się podczas ustalania wspólnej preambuły, która miała nawiązywać do starożytnej Grecji i Rzymu. Najgłośniejsze protesty pojawiły się w tej kwestii ze strony kościoła katolickiego.

Eurokonstytucja to niezwykle kontrowersyjny aspekt w funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Nie tylko doprowadził do poważnych konfliktów na tle rządów państw członkowskich, ale również – poprzez swoje zapisy – nie został przyjęty w wielu państwach, które tworzą Unię Europejską.
Temat eurokonstytucji pojawił się już w 2004 roku, kiedy w Rzymie ustalono, jak ma wyglądać wspólna konstytucja dla państw członkowskich. Eurokonstytucja to dokument, który składa się z 4 części. Pierwsza część to określenie podstawowych zadań UE, kolejna część dotyczy Karty Praw Podstawowych dla wszystkich krajów zjednoczonej Europy. Kolejne części to polityka i funkcjonowanie Unii Europejskiej oraz postanowienia ogólne. Konstytucja UE była wzorowana na krajowych konstytucjach.